ఎల్లవేళల

మనం ఎవరికైనా ఏ విధమయిన సహాయం చెయ్యాలంటే ఎంతో ఆలోచిస్తాం, మనకు తిరిగి వారివల్ల ఉపయోగం ఉంటుందోలేదోనని బేరీజు వేసుకుంటాము, అయినా సంశయిస్తాము. వారు అభ్యర్దిస్తేనే గాని సహాయం చెయ్యడానికి ముందుకురాము. అలా అయితే మనం చాలా సంకుచితంగా ఆలోచిస్తున్నట్టే లెక్క. 
ప్రత్యుపకారానికి సంభందించిన విషయాలను ధృష్టిలో పెట్టుకోకుండా, మనస్పూర్తిగా, మీ పరిధిలో, మీకు చేతనయిన సహాయం చెయ్యండి.

అనుభవపూర్వకంగా ఒక విషయం చెప్తున్నాను …

మీ కష్టకాలంలో/ అవసరంలో ఉన్నప్పుడు, మీరు ఊహించని విధంగా, మీకు సహాయం చెయ్యడానికి చాలా మంది ముందుకు వస్తారు.

ప్రయత్నించి చూడండి, మీకే తెలుస్తుంది.

ఆనందం కోసం ఎక్కడెక్కడో వెతుకుతాం, అది బయట దొరికే వస్తువు కాదు, అది మనలోనే దాగి ఉంటుంది, దానిని వెతికి వెలికి తీయవలసి ఉంటుంది. అది డబ్బుతో కొనగలిగేది కాదు. డబ్బుతో కొనగలమని అనుకోవడం ఒక భ్రమ మాత్రమే, అది కూడా తాత్కాలికమే.

ఎవరో మహా కవి చెప్పినట్టు ఆనందం సీతాకోకచిలుక లాంటిది, దానిని పట్టుకోవాలని వెంటపడితే అది అందకుండాపోతుంది, అలా కాకుండా ఒక దగ్గర స్థిరంగా స్థిమితంగా ప్రశాంతంగా కూర్చుంటే ఆనందం అనే సీతాకోకచిలుక మన భుజం మీద వాలుతుంది.

మిమ్మల్ని మీరు తెలుసుకునే ప్రయత్నం చెయ్యండి, మీకేం కావాలో తెలుసుకోండి, ఆశావహ ధృక్పధం అలవాటు చేసుకుంటే, సగం ఆనందం మీ వెంటే.